De Canon EOS R3 introduceerde tal van technische innovaties, maar een van de meest spraakmakende hiervan was een verfijning van een revolutionaire technologie uit het verleden: Eye Control Autofocus. Met Eye Control AF, dat 30 jaar geleden werd ontwikkeld, kan de camera het scherpstelpunt instellen of van scherpstelpunt wisselen door vast te stellen waar je naar kijkt in de zoeker. In de EOS R3 is de technologie vernieuwd voor een nieuwe generatie camera's.
Het is belangrijk om rekening te houden met het verschil tussen Eye Control en oogdetectie/-tracking: deze twee autofocustechnologieën werken in combinatie met elkaar, zoals later wordt uitgelegd, maar zijn tegelijkertijd heel verschillend. Een aantal EOS-spiegelreflexcamera's en systeemcamera's van Canon beschikken over oogdetectie en tracking AF, waarmee de focus kan worden vergrendeld op de ogen van mensen en dieren die daardoor altijd scherp in beeld blijven. Vanaf medio 2022 is de EOS R3 echter de enige camera met Eye Control AF, waarmee het oog van de fotograaf wordt gevolgd om het scherpstelpunt in te stellen of te verplaatsen.
Hier gaan we nader in op de ontwikkeling van Eye Control AF en praten we met Mike Burnhill, Canon Europe Senior Product Specialist, over de innovaties achter de huidige technologie en over hoe de technici bij Canon de nauwkeurigheid ervan hebben verfijnd. We ontdekken ook hoe professionals zoals sportfotograaf Łukasz Skwiot Eye Control AF gebruiken om precies op het goede moment haarscherpe foto's te maken.
TECHNOLOGIE
Een nieuwe blik op Canon's Eye Control AF
De geschiedenis van Eye Control AF
De oorspronkelijke versie van Eye Control werd in 1992 geïntroduceerd in de Canon EOS 5 en werd vervolgens opgenomen in een paar andere 35mm-film SLR's en videocamera's. Het kreeg veel aandacht, maar de technologie was op dat moment verre van perfect: de nauwkeurigheid varieerde van persoon tot persoon, sommige gebruikers kregen last van vermoeide ogen, en bij minimale oogbewegingen tijdens het fotograferen werd de focus verplaatst of onscherp. Naarmate spiegelreflexcamera's hun intrede deden en functies zoals multicontrollers aan camera's werden toegevoegd, werd Eye Control AF-technologie tijdelijk in de ijskast gezet.
"Maar toen de nieuwste generatie systeemcamera's er eenmaal was, ontstonden er mogelijkheden om de technologie weer toe te passen", legt Mike uit. "Bij systeemcamera's was er sprake van een sprong voorwaarts op het gebied van technologie, en daarmee werden ook de scherpstelnauwkeurigheid, plaatsing en vloeiendheid die nodig waren voor Eye Control AF beschikbaar."
De eerste spiegelreflexcamera's hadden maar weinig AF-punten – de EOS 5D, die in 2005 op de markt werd gebracht, had er bijvoorbeeld maar negen – en deze waren bovendien voornamelijk beperkt tot het midden van het frame. Naarmate opeenvolgende generaties EOS-camera's werden uitgebracht, nam het aantal AF-punten sterk toe. Zo heeft de EOS-1D X Mark III, een geavanceerde spiegelreflexcamera voor professionele fotografen die in februari 2020 op de markt werd gebracht, 191 selecteerbare AF-punten. De baanbrekende EOS R-systeemcamera, die in oktober 2018 werd geïntroduceerd, heeft maar liefst 5.655 AF-punten, die verticaal 100% en horizontaal 88% van het frame beslaan. Autofocus op het hele scherm werd eindelijk mogelijk in juli 2020 met de EOS R5, dankzij 5.940 AF-punten die het hele scherm beslaan. Nu is het mogelijk om onderwerpen te volgen, waar ze zich ook op het scherm bevinden.
Met zoveel dekking kan het echter moeilijker worden om snel handmatig een autofocuspunt te selecteren. "Bij systeemcamera's is het aantal AF-punten en ook de dekking van het gebied toegenomen", zegt Mike. "Het feit dat je van de ene kant naar de andere kunt gaan, is dus een beetje een probleem, omdat er veel stappen tussen die twee uitersten zijn. De terugkeer van Eye Control AF is dan een ideale oplossing, omdat je met Eye Control het AF-punt letterlijk van A naar C kunt verplaatsen zonder naar B te gaan."
Heb je Canon-apparatuur?
Nauwkeurigheid in ontwikkeling
Het spreekt voor zich dat de huidige technologie achter Eye Control AF de originele versie ver achter zich heeft gelaten. Toen Eye Control AF voor het eerst werd opgenomen in de Canon EOS 5, werd één infraroodsensor gebruikt om de beweging van het oog van de fotograaf te volgen. Het systeem in de EOS R3 heeft maar liefst acht infraroodledlampjes onder verschillende hoeken. "Ze worden niet allemaal tegelijk gebruikt", legt Mike uit. "De sensoren worden gebruikt voor verschillende doeleinden, afhankelijk van zaken zoals hoe dichtbij je oog is en of ze detecteren dat je een bril draagt.
"Binnen in de zoeker zit ook een kleine beeldsensor. Het infraroodlicht schijnt dus in je oog en verlicht de achterkant ervan. Vervolgens wordt het teruggekaatst naar deze sensor, zodat een scan van het netvlies wordt gemaakt. De sensor staat direct in verband met het beeld op het OLED-scherm met hoge resolutie in de elektronische zoeker, en weet dus naar welk deel van het beeld het oog kijkt en met welke AF-punten op de hoofdbeeldsensor dit overeenkomt."
Als de camera met precisie wil scherpstellen, moet deze natuurlijk weten waar je precies naar kijkt. Daarom is kalibratie onmisbaar voor nauwkeurige Eye Control AF. Bij het oorspronkelijke systeem was er slechts één kalibratie, maar met de Eye Control AF van de EOS R3 kan de kalibratie worden verfijnd.
"Het probleem is dat de vorm van het menselijk oog veel verandert", zegt Mike. "Wanneer je bijvoorbeeld van een donkere naar een lichte plek gaat, of wanneer je de camera van een verticale in een horizontale stand zet, kan het oog er heel anders uitzien. Een van de grootste veranderingen in de versie van het Eye Control AF-systeem in de EOS R3 is daarom het vermogen om het algoritme opnieuw op te bouwen en te verfijnen. Hoe vaker je dit dus doet, hoe beter het wordt."
"Maar je hoeft Eye Control AF ook weer niet elke keer dat je de camera gebruikt te kalibreren", voegt Mike toe. "Canon raadt wel aan om de camera, als je hem net hebt, op meerdere manieren te kalibreren. Gebruik hem in de verschillende posities die je bij het fotograferen gaat gebruiken en hoe je van plan bent hem te gebruiken: binnen of buiten, op een bewolkte of een zonnig dag, enzovoort."
Er kunnen zes verschillende Eye Control AF-kalibraties op de camera worden opgeslagen. "Als je een bril draagt, is de afstand vanaf je oog anders dan als je contactlenzen draagt, dus het is de moeite waard om aparte instellingen voor beide gevallen op te slaan", stelt Mike voor. "Je kunt die zelfs op een geheugenkaart opslaan, zodat je de instellingen maar in één camera hoeft te kalibreren en ze dan in andere camera's kunt laden."
Testen en perfectioneren
Het is niet alleen de vorm van het oog van een fotograaf in verschillende situaties waarmee het Eye Control AF-systeem rekening moet houden. Of het nu gaat om de dikte van oogleden, de lengte van wimpers of andere kenmerken: de ogen van iedere persoon zijn uniek. Een bril kan ook voor problemen zorgen, en zelfs de verschillende manieren waarop fotografen de camera vasthouden kan betekenen dat de afstand tussen het oog en de zoeker van de camera voor iedere persoon anders is.
Canon loste deze problemen op door de hulp van honderden testers in te schakelen die de technologie onder uitdagende omstandigheden op de proef stelden. De ontwikkelaars hebben zelfs een kunstmatig oog gemaakt dat werd gebruikt in proeven. Bovendien werd een beroep gedaan op de medische tak van Canon.
"Canon maakt veel medische meetapparatuur", vertelt Mike. "Opticiens kunnen Canon's technologie voor het scannen van het netvlies gebruiken om de gezondheid van je oog te controleren, om maar een voorbeeld te noemen. De medische afdeling beschikte over informatie waarmee deze technologie kon worden verfijnd. Deze afdeling heeft in de periode tussen de EOS 5 en de EOS R3 een enorme sprong vooruit gemaakt. En met de EOS R3 viel alles samen. Canon had de technologie en beschikte over nog meer kennis over hoe die kon worden toegepast."
Bovendien werkten leden van het team dat al die jaren geleden betrokken was bij de oorspronkelijke ontwikkeling van Eye Control AF nog steeds bij Canon, en dat betekende dat hun ervaring en inzichten konden worden gebruikt.
"Een van de ontwikkelaars die aan het oorspronkelijk systeem heeft gewerkt, is nu de head engineer en heeft de leiding over de ontwerpafdeling", onthult Mike, "en er zijn mensen die in de beginperiode bij de ontwikkeling betrokken waren en nu manager en afdelingshoofd zijn. Voor die mensen is het dus mooi om de cirkel rond te maken en weer te werken met de technologie waaraan ze eerder in hun loopbaan hebben gewerkt, maar nu natuurlijk in een veel completere vorm."
De fantastische Eye Control AF van de Canon EOS R3 gebruiken
Eye Control AF gebruiken
Voor de Eye Control AF van de EOS R3 hoef je niet steeds je oog op het onderwerp te houden. "Eye Control AF is zo ontworpen dat het samenwerkt met de camerafunctie voor het detecteren van onderwerpen", legt Mike uit. "En het is de perfecte combinatie.
"Stel dat er vijf acteurs over de rode loper lopen. Wie van hen is dan de belangrijkste persoon op wie je wilt scherpstellen? Het menselijk is brein is natuurlijk heel goed in staat om mensen te herkennen, en met Eye Control AF kun je dat op een intuïtieve manier overbrengen op de camera.
"Wanneer het systeem eenmaal weet op welke persoon je wilt scherpstellen, kan het de autofocus vastzetten op zijn of haar ogen of gezicht en die persoon dan blijven volgen. Als je iemand anders wilt kiezen, kun je de camera laten controleren naar wie je kijkt, waarna de camera die andere persoon gaat volgen. Het gaat dus om een snelle eerste beslissing, en daarna kun je de camera gewoon al het harde precisiewerk laten doen."
In de handen van professionals
Eye Control AF heeft duidelijke voordelen in situaties waarin alles draait om snelheid, zoals bij nieuws- of sportfotografie. Actiefotograaf Vladimir Rys stelde dit op de proef tijdens zijn eerste rally met elektrische auto's, waarbij bleek dat hij hiermee veel sneller kon schakelen tussen meerdere mogelijke onderwerpen. Hij gebruikte Eye Control AF in combinatie met de baanbrekende AF voor het volgen van voertuigen van de EOS R3, waarbij de focus werd vastgezet op het gekozen onderwerp en dit onderwerp werd gevolgd zolang hij dat wilde.
Canon-camera's bieden ondersteuning voor meerdere AF-selectiemethodes, dus je kunt het touchscreen gebruiken om op het gedeelte te tikken waarop je wilt scherpstellen en het AF-punt verplaatsen met behulp van de multicontroller. Maar niets is zo snel of intuïtief als gewoon kijken naar het gewenste onderwerp.
"Bij sportfotografie, en helemaal bij sporten op professioneel niveau, heb je vaak maar een fractie van een seconde voor de juiste focus; als je meer tijd nodig hebt, mis je het cruciale moment", zegt fotograaf Łukasz Skwiot. Volgens hem kan geen andere manier voor het selecteren van het autofocuspunt tippen aan Eye Control AF. "Ik gebruik de smart-controller van de Canon EOS-1D X Mark III elke dag, zodat ik heel snel van AF-punt kan wisselen", vertelt hij. "Maar hij is niet zo snel als Eye Control AF op de EOS R3."
Łukasz: "Bij een voetbalwedstrijd hoefde ik alleen maar te kijken naar het gezicht van de voetballer op wie ik wilde scherpstellen, en met de functie voor oogdetectie ingeschakeld, stelde de camera daarna nauwkeurig scherp op de ogen van die speler. Dit was ook het geval toen ik taekwondo fotografeerde. De helmen met dikke voering waren geen enkel probleem voor het systeem." Toen hij foto's wilde maken van twee taekwondoka's die naast elkaar aan het trainen waren, selecteerde hij een van hen met Eye Control AF, en daarna bleef de functie voor oogdetectie het geselecteerde onderwerp volgen, ook toen de andere persoon dichter bij de camera kwam en daardoor het gezicht van het geselecteerde onderwerp af en toe niet meer zichtbaar was.
"Sommige mensen zeiden dat Eye Control AF gewoon een marketingtruc was die niet zou werken in de praktijk", concludeert Łukasz. "Nu ik het hebt getest, weet ik dat het tegenovergestelde het geval is. Het is juist een enorm nuttige functie, en ik ben er weg van."